Met een scheutje azijn
Ik lig in bed te kijken naar de
talkshow Köllner Treff.
Nee, ik heb geen tv op mijn slaapkamer,
niet meer. In het donker moest ik als ik er 's nachts uit moest
'hellisch aufpassen' dat ik mijn hoofd niet stootte aan dat hangding
aan de muur. Je gaat naar bed om te slapen (kernfunctie) en om met
elkaar naar bed te gaan (ook gezond), maar niet om tv te kijken.
Het mooiste van een slaapkamer is dat
je het licht uit kunt doen nadat je de schmink van de dag hebt
afgedaan (ja, dit is beeldspraak). Dat je alles kunt loslaten, oogjes
dicht, toedeledoki dag.
Nee, ik keek 's ochtends in bed -nog
niet klaar voor het helle licht van de dag- tv op mijn tablet,
die/dat? meedeinde op mijn thorax
.
De gasten in de talkshow waren o.a.
Karen (witte tanden, hallo liebe Zuschauer) Webb, Prommi-reporterin
en onze eigen Andre Rieu, in een opvallend turkoise pak gestoken.
Karen vertelde over haar nieuwe
kookboek met Indische gerechten (mango chutney was haar topper).
Toen kreeg Herr Rieu een lacherige
vraag over de kwaliteit van de Nederlandse keuken. Hij stak zijn
waarschuwende vinger op, van: daar moet je niet mee spotten. En hij
begon te vertellen.
Als hij thuiskwam van zijn lange en
verre reizen in zijn bescheiden optrekje in de buurt van Maastricht,
kasteel zus of zo, dan ging hij eerst zijn honden uitlaten en daarna
kon je hem geen groter plezier doen dan hem het volgende eten voor te
zetten. De gedachte aan zijn lieve Bourgondische moeder in de keuken
zag je ervan af.
Je neemt andijvie en aardappelen. Die
doe je bij elkaar en die kook je. Ondertussen bak je stukjes vet uit
en fruit je wat stukjes ui. Die doe je bij de andijvie en
aardappelen-mix, zout en peper erbij. Stukje vlees en wat jus erbij,
alles door elkaar husselen met de stamper (altijd zoek) en klaar is
kees. Maar... hij hield de adem in, stak zijn vinger omhoog … dan
deed hij er wat scheutjes Essig overheen!!
Het hadden mijn woorden kunnen zijn,
vooral die laatste. Die azijn is als de kers op de appelmoes bij de
Toekan, de paukenslag op het eind.
Mijn vrouw moest altijd een bijtende
opmerking maken over de naam van dit gerecht. In mijn geboorteplaats
sprak niemand over andijviestamppot, maar over 'stampie'.
Belachelijk vond zij, zo'n kinderachtige benaming, stampie, tjonge!
Maar nu weten jullie mijn
lievelingsgerecht: stampie, met een scheutje azijn. En dan kunnen ze
de hele Indische keuken cadeau krijgen.
