Met een scheutje azijn

Met een scheutje azijn

Ik lig in bed te kijken naar de talkshow Köllner Treff.

Nee, ik heb geen tv op mijn slaapkamer, niet meer. In het donker moest ik als ik er 's nachts uit moest 'hellisch aufpassen' dat ik mijn hoofd niet stootte aan dat hangding aan de muur. Je gaat naar bed om te slapen (kernfunctie) en om met elkaar naar bed te gaan (ook gezond), maar niet om tv te kijken.

Het mooiste van een slaapkamer is dat je het licht uit kunt doen nadat je de schmink van de dag hebt afgedaan (ja, dit is beeldspraak). Dat je alles kunt loslaten, oogjes dicht, toedeledoki dag.

Nee, ik keek 's ochtends in bed -nog niet klaar voor het helle licht van de dag- tv op mijn tablet, die/dat? meedeinde op mijn thorax  .

De gasten in de talkshow waren o.a. Karen (witte tanden, hallo liebe Zuschauer) Webb, Prommi-reporterin en onze eigen Andre Rieu, in een opvallend turkoise pak gestoken.

Karen vertelde over haar nieuwe kookboek met Indische gerechten (mango chutney was haar topper).

Toen kreeg Herr Rieu een lacherige vraag over de kwaliteit van de Nederlandse keuken. Hij stak zijn waarschuwende vinger op, van: daar moet je niet mee spotten. En hij begon te vertellen.

Als hij thuiskwam van zijn lange en verre reizen in zijn bescheiden optrekje in de buurt van Maastricht, kasteel zus of zo, dan ging hij eerst zijn honden uitlaten en daarna kon je hem geen groter plezier doen dan hem het volgende eten voor te zetten. De gedachte aan zijn lieve Bourgondische moeder in de keuken zag je ervan af.

Je neemt andijvie en aardappelen. Die doe je bij elkaar en die kook je. Ondertussen bak je stukjes vet uit en fruit je wat stukjes ui. Die doe je bij de andijvie en aardappelen-mix, zout en peper erbij. Stukje vlees en wat jus erbij, alles door elkaar husselen met de stamper (altijd zoek) en klaar is kees. Maar... hij hield de adem in, stak zijn vinger omhoog … dan deed hij er wat scheutjes Essig overheen!!

Het hadden mijn woorden kunnen zijn, vooral die laatste. Die azijn is als de kers op de appelmoes bij de Toekan, de paukenslag op het eind.

Mijn vrouw moest altijd een bijtende opmerking maken over de naam van dit gerecht. In mijn geboorteplaats sprak niemand over andijviestamppot, maar over 'stampie'. Belachelijk vond zij, zo'n kinderachtige benaming, stampie, tjonge!

Maar nu weten jullie mijn lievelingsgerecht: stampie, met een scheutje azijn. En dan kunnen ze de hele Indische keuken cadeau krijgen.